59 CommentsGORZYCE
Gorzyce nad Wisłoką, oddalone od Żmigroda 3.9 km, wzniesione 369 m n.p.m. Gorzyce graniczą od wschodu ze Sadkami, od południa z Tokami, od zachodu z Osiekiem, a od północy z Łężynami.
Długosz pisze o tej wsi, że należała do parafii w Łężynach, a była własnością króla polskiego, że były w niej łany kmiece i że płacono z każdego łanu czwartą część grzywny kanonikowi, dziekanowi św. Moryana w Krakowie. W r. 1581 była w posiadaniu Jerzego Miniszka i było w niej łanów kmiecich 1½, zagrodnik z rolą 1, komorników z bydłem 2. W XIX wieku miały Gorzyce właścicieli tych samych co Łężyny, a to do r. 1891. W tym roku Towarzystwo górnicze do wydobywania nafty w Łężynach, sprzedało je firmie Bergheim i Mac-Garvey. Firma ta sprzedała 5 września 1892 Gorzyce Wiliamowi Stockerowi, a ten 17 kwietnia 1898 sprzedaje po połowie Mojżeszowi Kannerowi i Herschowi Józefowi Rubinowi. Za zniesione prawa pańszczyźniane zapłacono 4.951 zł r. 37½ kr. m. k. Kasa wynosiła 1.281 k 38 h.
Część statystyczna. Gorzyce mają mieszkańców na obszarze gminnym 243; na obszarze dworskim 27. Włościanie posiadają 196 hk. 74 a. 98 m2; obszar dworski 193 hk. 72 a. 11 m2. Na lasy przypada 67 hk. 43 a. 14 m2. Stanowią one własność prywatną.
